Point of view

Heeft u een verhaal, een brief en/of artikel geschreven over uw ervaringen en u wilt deze graag delen? Dan kunt u dat aan ons op sturen, zodat wij deze met nadrukkelijke toestemming van u en indien gewenst anoniem op deze plek kunnen plaatsen.

terug

RELIGIE, een samenbindende factor in de maatschappij?
Auteur: Leo Pape


Religie wordt de laatste tijd vaak weer erkend als positieve samenbindende factor om sociale banden te creëren en de coherentie in de maatschappij te verhogen. (zie de column voorpagina van zaterdag 29 januari van het ND)
Het is de vraag of dit juist is. In ieder geval is dit niet de wezenlijke betekenis van RELIGIE.
Het zou ook wel eens zo kunnen zijn dat die zogenaamde samenbindende factor, juist op den duur als een destructieve factor in de samenleving gaat functioneren.

Betekenis van het woord 'religie'

“Religie” komt van het Latijnse woord “re-ligare” en dat betekent in wezen niets anders dan “opnieuw verbinden”. “Religie” zou er dus in deze wereld moeten zijn om de mens (opnieuw) in verbinding te brengen met de Schepper. Die verbinding is helaas verloren gegaan door de zondeval, maar die kan dus weer hersteld worden. De functie van “religie” is in wezen: het herstel van de verticale verbinding met de Schepper.
Het Christendom claimt dat Christus de enige weg daartoe is.
Nu is de wereld en de maatschappij om ons heen zo complex en vaak bedreigend, dat wij mensen ons graag organiseren in horizontale sociale verbanden om ons veiliger en behaaglijker te voelen. De wereld wordt overzichtelijker daardoor. Binnen de eigen sociale groep is het (redelijk) veilig, daarbuiten zijn er gevaren. Vaak wordt religie gebruikt (of juist misbruikt?) als horizontale samenbindende kracht.

'Religie' in de verkondiging van Jezus

Als ik mij eerst zuiver beperk tot het leven en de verkondiging van Jezus, zoals dat spreekt uit de vier evangeliën, dan valt mij het volgende op in Zijn benadering van RELIGIE:



Mijn persoonlijke ervaring met religie

Zelf ben ik ruim 30 jaar actief lid geweest van een tamelijk elitair denkende evangelisch getinte gemeente. Het gaf mij een enorm veilig gevoel, ook voor mijn gezin met opgroeiende kinderen. Binnen de groep was het geweldig goed, daarbuiten was het onveilig. De horizontale sociale bindingen waren sterk en hecht. Een euforie van een hechte warme veilige broederschap. Fantastisch!!! Ook de familiebanden floreerden voor zover ze binnen de grenzen van de groep vielen. Toch kwam er voor mij het moment dat ik moest kiezen: òf mij verder conformeren aan de gedragscode van de groep òf buitengesloten worden. Toen ik mij blijkbaar niet genoeg conformeerde met de groep werd ik dan ook inderdaad gezien als een gevaar voor hun identiteit en werd ik geëxcommuniceerd. Zo belandde ik in een compleet sociaal isolement. Dezelfde religieuze bindingskrachten veranderden ineens in destructieve krachten, zelfs binnen het gezin en familie, in de meest intieme relaties. De horizontaal gerichte religieuze schijn-veiligheid keerde zich ineens om in on-veiligheid.
Deze ervaring werd voor mij a.h.w. een soort “tweede bekering”, van de horizontale naar de verticale religie.

Het is mijn observatie dat binnen elke religieuze organisatie of gemeenschap er op den duur vanzelf sterke horizontale sociale banden en belangen ontstaan, die op termijn de verticale binding bijna ongemerkt verstikken. Zodoende ontstaat een pseudo-religie, waar het handhaven van de horizontale samenbindende krachten de prioriteit krijgt, maar men benoemt dat vaak als “geestelijke” belangen en het belang van de WAARHEID.
In mijn beleving is het aantal (vooral jonge) mensen dat zodanig in de knel gekomen is door deze zgn. pseudo-religie en daardoor, ernstig gefrustreerd, in de vernieling is geraakt (aan de drugs b.v.) groter, dan het aantal dat bevrijd is d.m.v. religie uit de penarie. Het zou mij niet verbazen als een objectief statistisch onderzoek mijn waarneming zou bevestigen.
Je zou je kunnen afvragen wat in dit opzicht het positief netto rendement is van religie in de maatschappij.

Religie, een samenbindende factor, die bijdraagt aan de coherentie in de maatschappij?


3 x NEE en 1 x JA

Leo, J. Pape sr. (1948)
.

.